Iso دوربین یکی از سه رکن اصلی عکاسی می باشد، که درک چگونگی تاثیر و عملکرد آن، در عکاسی از اهمیت بالایی برخوردار است. عکاسی، ثبت نور بر روی یک صفحه حساس به نور، فیلم و یا سنسور دیجیتال، می باشد. برای آشکار شدن عکس، ما باید تعداد فوتونی که به صفحه ی تصویر می رسند، و همچنین حساسیت صفحه به نور را، کنترل کنیم. در ادامه ی مقالات عملکرد دیافراگم و سرعت شاتر به مقاله ای از زبان  Todd Vorenkamp درباره ی نحوه عملکرد ISO می پردازیم.

دیافراگم مانند عنبیه چشم عمل کند که هرچه قطر آن بیشتر شود، مقدار نوری که وارد چشم می شود محدود تر است. و سرعت شاتر، همانند مدت زمانی است که چشم برای دریافت نور باز است، می باشد.در این بین ISO مانند حساسیت سلول های میله ای و مخروطی نورگیر پشت چشم انسان می ماند.

مقدمه ای بر ISO دوربین

ISO، که خلاصه شده ی سازمان استاندارد بین المللی می باشد، که میزان حساسیت فیلم و یا سنسور دیجیتال، به نور می باشد.

اگر شما با فیلم های عکاسی، عکسبرداری کرده باشید، احتمال زیاد با عدد های مختلفی که بر روی بسته بندی آنها زده می شد، آشنایی دارید.  Kodak Gold 200، Fuji Velvia 50، Agfa APX 400و غیره. اعدادی که در نامگذاری فیلم ها به کاربرده می شد، گاهی به سرعت شاتر و گاهی به عنوان عدد ASAی آنها، دلالت داشت، هرچقدر این عدد بزرگتر می بود، فیلم بیشتر به نور حساس بود. این حساسیت تابعی از اندازه ی گرین های حساس به نور در بخشی از فیلم، همچنین خصوصیات شیمیایی مختلف استفاده شده برای ساخت آن، می باشد.

ISO دوربین
ISO دوربین ، استانداردهای بین المللی مختلفی برای فیلم نگاتیو رنگی، فیلم نگاتیو سیاه- سفید، و فیلم اسلایدی رنگی وجود دارد، اما سیستم های شماره گذاری آنها ثابت باقی مانده است.

به منظور تنظیم ISO دوربین ، عکاس فقط می توانست سرعت فیلم را تغییر دهد. و زمانی که فیلم درون دوربین قرار می گرفت، میزان ISo دوربین برای تمام فیلم ثابت باقی می ماند.

وقتی عکاسی دیجیتال وارد عرصه ی هنر عکاسی شد، ISO استانداردهای سرعت را برای سنسورهای دیجیتال، توسعه داد. خوشبختانه، آنها سیستم عددی مشابهی با آنچه برای استانداردهای فیلم استفاده می شد را برای سنسورهای دیجیتال به کار گرفتند. برای افرادی که قبلاً از طریق فیلم عکس های خود را ثبت می کردند، این تغییر میزان ISO در دوربین های دیجیتال، یک مزیت عالی به حساب می آمد.

یکی از بزرگترین تغییراتی که با عکاسی دیجیتال رخ داد، این بود که شما می توانید، حساسیت سنسور را در هنگام عکاسی تغییر دهید. ISO تبدیل به یک عملکرد الکتریکی در دوربین شد و دیگر یک مقدار ثابت و مشخص نبود. در حال حاضر شما می توانید با چرخاندن دیال و یا تغییر دادن تنظیمات، میزان ISO سنسور را برای هر عکس تغییر دهید.

ISO دوربین
ISO دوربین

میزان محاسبه ی صحیح ISO دوربین بسیار پیچیده می باشد که دانستن آن برای بسیاری از عکاسان ضروری نیست، اما، آنچه که اهمیت دارد، چگونگی ارتباط مقدار ISO با اکسپوژر و مقادیر آن می باشد. همانند دیافراگم و سرعت شاتر، ما به دنبال این هستیم که ISO دوربین در  EV های خاص کار کند، تا بدین ترتیب مقدار اکسپوژر را کنترل کنیم و هر سه متغیر با یک زبان کار کنند.

ISO، مانند شاتر اسپید، خطی است. میزان حساسیت به نور یک فیلم با ایزو 200،  نصف فیلم، با ایزو 400، می باشد. دو برابر شدن ایزو، حساسیت را نیز دو برابر می کند. نصف شدن ایزو دوربین ، حساسیت را نیز نصف می کند. به همین سادگی!

با ثابت فرض کردن مابقی فاکتور ها، اگر شما ایزو را از 400 به 300 برسانید، یا فیلمی با سرعت 200 را با یک فیلم با سرعت 400 عوض کنیم، شما با نصف کردن حساسیت سنسور به نور، EV-1 ، و با تغییر ایزو 800 به 1600، و دو برابر کردن حساسیت، 1+EV را ارائه خواهید داد.

حال ما در اینجا درباره ی اثرات جانبی ISO دوربین صحبت خواهیم کرد. در هنگام استفاده از فیلم، فیلم هایی با ایزو بالاتر، گرین های بزرگتری را نیز در بر می گیرند، که تحت تاثیر تعداد فوتون های بیشتری قرار خواهند گرفت. هرچقدر گرین ها بزرگتر باشد، عکس بیشتر ” grainer ”  خواهد شد. وابسته به نوع عکس و فیلم، گرین ها بر روی بافت و حس عکس تاثیر می گذارند. و این مساله ای است که عکاس، حتماً، زمان عکاسی باید به آن رسیدگی کرده و از گرین ها به نفع اثر هنری خود، بهره جوید.

ISO دوربین
ISO دوربین
ISO دوربین
ISO دوربین ، دو عکس از ساختمان های سر برافراشته ی نیویورک با مقدار اکسپوژر یکسان. عکس اول با ایزو 200 و عکس دوم با ایزوی 6400 گرفته شده است.

با سنسور دیجیتال، در هنگام تنظیم ISO دوربین ، اندازه پیکسل تغییر نخواهد کرد، اما حساسیت الکترونیکی آن توسط افزایش ولتاژ سنسور، بیشتر خواهد شد. این اثر جانبی ناگوار را نویز می خوانند. هر چقدر مقدار ایزو بالاتر باشد، نویز های دیجیتال بیشتری بر عکس وارد می شود. سازندگان دوربین، ظاهراً همیشه به دوربین های خود مگاپیکسل ها را اضافه می کنند، تا بدین ترتیب میزان نویز در ایزوی داده شده به دوربین را کاهش دهند. در حالی که، گرین می تواند حس و بافت عکس را بهتر کند، اما حضور نویر در عکس دیجیتال مانع می شود تا اثر شما به یک خلاقیت هنری تبدیل شود.

در عرصه ی عکاسی دیجیتال، سه نوع مختلف ایزو وجود دارد: خالص، تقویت شده و شبیه سازی شده. ایزو خالص، تنظیمات ایزویی می باشد که به افزایش ولتاژ سنسور دوربین نیازی ندارد. ایزوی خالص دوربین، معمولاً توسط شرکت سازنده در خصوصیات دوربین قرار نمی گیرد، اما یک جستجوی سریع در اینترنت به شما، ایزوی خالص دوربین به خصوص شما را می دهد. در این ایزو، نویز ها درون عکس شما حاضر می شوند، و با بالا رفتن مقدار این ایزو، نویز هم بیشتر خواهد شد. و ایزوی شبیه سازی شده، وقتی که دوربین از الگوریتم نرم افزار برای شبیه سازی ایزوهای بالاتر استفاده می کند، بدست می آید. صرف نظر از اینکه ایزوی افزایش یافته، تقویت شده یا شبیه سازی شده باشد، مقدار نویز  در بالاتر از مقدار ایزوی خالص، بیشتر خواهد شد. و صرفنظر از نوع ایزو، مقدار همچنان رابطه ی خطی مشابهی با مقدار اکسپوژر دارد.

همه چیز به مقدار اکسپوژر باز می گردد.

تا به الان و در مقالات دیگر، ما درباره ی اینکه چگونه مقدار نوری که به بخشی از فیلم یا سنسور دیجیتال برخورد می کند، را کنترل کنیم، صحبت کرده ایم. ما دو نوع کنترل فیزیکی در درون دوربین برای برپا کردن این خواسته در دسترس داریم : دیافراگم و شاتر اسپید.  راه دیگر، کنترل حساسیت سنسور با تنظیم کردن ایزو بر روی دوربین دیجیتال می باشد.

ما همچنین، درباره ی اینکه این تنظیمات چگونه با مقدار EV رابطه دارند، و چگونه با نصف یا دو برابر کردن مقدار حساسیت سطح حساس به نور ISO می توانیم مقدار EV را کم یا زیاد کنیم، صحبت کرده ایم.

به منظور اینکه در نوردهی مد نظر خود باقی بمانید، چه میزان اکسپوژر کافی، چه اوراکسپوژر  OverExposure و چه آندراکسپوژرUnderExposure  بودن عکس،  زمانی که شما فوتون های بیشتری را به درون دوربین راه می دهید، و یا میزان حساسیت فیلم یا سنسور را کنترل می کنید، باید این نوردهی را در جهت مخالف آن با کنترل های دوربین جبران کنید.. پس بیاید در اینجا با چند نمونه کار، شرایط موجود و تنظیمات مورد نیاز برای المان های مختلف را بررسی کنیم.

ISO دوربین
ISO دوربین ، در این پرتره،  دیافراگم باز، ساختمان های پس زمینه را مات کرده است.
  • عکس پرتره خارج از استودیو :

من برای تفریح بیرون آمده و می خواهم از یکی از دوستانم عکس بگیرم. قبلاً عکس هایی دیده بودم که پس زمینه ای تار را به پشت مدل عکاسی خود داده اند و می خواستم این تکنیک را در عکس های خود به کار گیرم. به منظور این اتفاق، من می بایست دیافراگم را تا به حدی باز کنم که عمق میدان را کوتاه کند. وقتی من دوربین را در مد Auto قرار می دهم، دوربین می خواهد که عکس را در f/8 و در 1/500 ام ثانیه بگیرد. من می خواهم عکس را در f/2.8 بگیرم که باعث شود پس زمینه عکس تار شود. ما در محیط بیرون در زیر نور خورشید قرار گرفته ایم،  پس دوربین من بهتر است در ایزوی خالص خود تنظیم شود. در اینجا من چندین گزینه مختلف دارم:

می توانم دوربین را بر روی مد دیافراگم اولیه قرار داده و اجازه دهم که کامپیوتر، سرعت شاتر صحیح را برای اکسپوژر مناسب، اندازه گیری کند.

در نوع دیگر، می توانم دوربین را بر مد دستی تنظیم کنم، در ذهن خودم، فهمیدم که وقتی من دیافراگم را از f/8 به f/2.8 تغییر می دهم، پس چون دیافراگم، 3 پله بازتر می شود (f/2.8 به f/4 به f/5.6 به f/8) مقداراکسپوژر، 3+EV ، بیشتر می شود، که بدین ترتیب نور بیشتری به درون دوربین وارد می شود. برای حفظ کردن بالانس اکسپوژر، با استفاده از سرعت شاتر، می بایست مقدار زمانی که شاتر باز است را کمتر کنم. بنابراین، سرعت شاتر را از 1/500 ام تا 1/4000 ام ثانیه تغییر می دهم (1/500 ام تا 1/1000 ام تا 1/2000 ام تا 1/4000 ام).

ISO دوربین
ISO دوربین ، عکس از کوه شوکسان در پارک ملی کاسکاداس شمالی، که از یک هیلی کوپتر گرفته شده است. دیافراگم بسته که عمق میدان بزرگتری را به دوربین داده و باعث شده دم هلیکوپتر و کوه ها، کاملا واضح باشد.
  • عکس از طبیعت

من می خواهم عکسی از افق شهر یا کوهی پوشیده از برف بیاندازم، در حالی که دوستانم و یا اگر شانسی برای عکس سلفی وجود داشته باشد، خودم نیز، در پیش زمینه ی این عکس قرار بگیریم. من یک دوربین SLR دارم،  پس می توانیم عکس بهتری نسبت عکس با دوربین گوشی خود داشته باشیم. من می خواهم کوه ها و دوستانم در فوکوس به صورت واضح قرار بگیرند. دوربین عکسی را در f/4 و 1/1000 ام ثانیه را در ایزوی خالص، پیشنهاد می دهد. من می خواهم عمق میدان را افزایش دهم، تا عکسی داشته باشم که در عین حال که دوستانم در پیش زمینه در فوکوس دوربین قرار می گیرند، پس زمینه مجموعه از اشکال غیر قابل تشخیص مات نباشد. برای این اتفاق، f/16 می تواند مناسب باشد. گزینه های من :

  • می توانم از مد دیافراگم اولیه استفاده کنم، و تنظیمات را به f/16 تغییر داده و اجازه بدهم تا دوربین بهترین سرعت شاتر را انتخاب کند.
  • یا می توانم، با استفاده از مد دستی، آن را به f/16 تغییر دهم. این کار اندازه باز بودن دیافراگم را با 4 استاپ کاهش می دهد، که باید با سرعت شاتر آن را جبران کرد. چرا نمی توانم با iso آن را جبران کنم؟ خب، در تئوری، شما می توانید با ایزو جبران کنید، اما اگر دوربین شما از قبل بر روی تنظیم ISO خالص  قرار داشته باشد، احتمالاً، قادر نخواهید بود حساسیت سنسور یا فیلم را توسط 4 استاپ کاهش دهید. پس بهتر است که با سرعت شاتر کمتر آن را جبران کنید. 4 استاپ از 1/1000 ام، تا 1/60 ام ثانیه می باشد (1/1000 ام تا 1/500 ام تا 1/250 ام تا 1/125 ام تا 1/60 ام ثانیه).
ISO دوربین
ISO دوربین ، سرعت شاتر بالا، حرکت توپ را در هنگام فوتبال ثبت می کند.
  • بازی فوتبال کودکان

شما می خواهید از کودک خود در حال بازی فوتبال، عکس بگیرید و در عین حال لنز تلفوتو جدید خود را امتحان کنید. کلید اصلی برای ثبت یک حرکت، سرعت شاتر بالا می باشد، چون نور محیط به احتمال زیاد بسیار دینامیک خواهد بود، که زمان مناسبی است، برای استفاده ی یکی از مدهای دیافراگم اولیه یا شاتر اولیه، و اینکه اجازه دهید تا دوربین Ev مناسب را برای سرعت بالای  شما محاسبه کند. این سناریو نیاز به تنظیمات ISO دارد.

  • اگر شما از مد اولیه شاتر استفاده می کنید،  پمی توانید سرعت شاتر برای سرعت بالایی ،  برای مثال 1/1000 ام ثانیه، تنظیم کنید. شما می بینید که دوربین آن را با باز کردن دیافراگم  تا به اندازه ی ماکزیمم آن و یا نزدیک به آن، جبران می کند، تا بدین ترتیب، نور بیشتری، تا آنجا که ممکن است برای باز شدن سریع شاتر، دریافت کند.
  • اگر شما از مد دیافراگم اولیه استفاده می کنید، می توانید، دیافراگم را تا میزان ممکن باز کنید. که دوربین آن را با بالا بردن سرعت شاتر برای مقدار نور موجود، جبران خواهد کرد.
  • حال فرض کنید، در یک روز ابری قرار دارید و متوجه شده اید که مد شاتر اولیه عکس های شما را ( اگر با دوربین دیجیتال عکس می گیرید و می توانید عکس ها را بدون وقفه بازبینی کنید)، از زمانی که کامپیوتر بیشترین میزان دیافراگم را برای شما در نظر گرفته، تاریکتر می کند. در مد دیافراگم اولیه، عکس ها به علت اینکه به اندازه کافی بالا نبوده که بتوانند حرکات را ثبت کنند، ظاهری محو و تار خواهند داشت. چه کار می توانید انجام دهید؟ در اینجا شما می توانید مقدار EV خود را برای سرعت شاتر داده شده و یا دیافراگم، بیشتر کرده،  تا سنسور نسبت به فوتون ها بیشتر حساس باشد. پس مقدار ISO را با بیشتر کردن EV، بیشتر کرده و ببینید که آیا این کار به شما برای داشتن عکس هایی روشن تر با مد شاتر اولیه و یا عکس هایی واضح تر با مد دیافراگم اولیه، کمک می کند یا خیر. مراقب باشید، بالابردن زیاد از حد میزان ISO می تواند باعث حضور نویز در عکس ها شود.
ISO دوربین
ISO دوربین ، عکسی دستی با نور کم از یکی از خیابان های نیویورک. با بازکردن دیافراگم تا f/1.8، من می بایست مقدار ISO را تا 800 بالا ببرم تا بدین ترتیب به سرعت شاتر مناسبی دست پیدا کنم که مانع از تاری در عکس در نور کم شود.
  • عکس های دستی در نور کم

یکی از آرزوهای تمام عکاسان، عکاسی در فضاهای تاریک مانند رستوران ها می باشد، بدون اینکه نیاز به استفاده از فلش و یا یک سه پایه ی دست و پا گیر، باشد. در گذشته، شما نیاز به فیلم های سریع یا درواقع با ISO بالا، و لنزی که دیافراگم باز را اجازه می داد، داشتید. در عصر دیجیتال، سهم لنز همچنان باقی مانده است، اما عکس های دیجیتال با ایزوی بالا در نور کم هر روز و هر روز بهتر می شوند. پس در اینجا به چگونگی رسیدن به این نوع عکس می پردازیم:

  • وابسته به اینکه چقدر، محیط تاریک است، و اینکه چه مقدار می توانم دیافراگم را باز کنم، و تا چه زمانی وقت دارم برای عکاسی، من یا با ایزوی خالص آغاز کرده و یا اینکه به سراغ یک یا دو EV می روم. سپس دیافراگم را به بیشترین قطر آن رسانده و نوع سرعت شاتری که دوربین به من در مد دیافراگم اولیه پیشنهاد می دهد، را بررسی می کنم. اگر همچنان برای حذف تاری ناشی از تکان دوربین، کم باشد، میزان ISO را بیشتر می کنم.

شما اححتمالاً از تمام مثال های بالا، متوجه شده اید که تنظیمات دوربین را بر روی full-stop یا فاصله های Ev قرار داده ام. بیشتر دوربین ها به شما اجازه می دهند تا تنظیمات اکسپوژر را در فاصله های ½ یا حتی 1/3 انتخاب کرده و یا تغییر دهید ( ISO، دیافراگم، سرعت شاتر، جبران میزان نوردهی یا شیفت).  اگر مهارت های ریاضی شما مانند من قوی نیست، من به شما توصیه می کنم تا تنظیمات دوربین خود را بر روی فاصله های کامل و یا ½ قرار دهید تا محاسبات ساده تر شوند. مطمئنم بسیاری از افراد با این مساله مخالفت خواهند کرد چون ممکن است مقداری از توانایی ها را در دقت اکسپوژر از دست بدهید ولی من آن را به دلیل محاسبات ساده تر، می پذیرم.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *