استفاده از تری پاد سخت است؛ زیرا بزرگ هستند و حمل آنها، حتی زمانی که تاشده اند هم دشوار است. حتی دربسیاری از مکان ها و موقعیت ها، استفاده از تری پاد امکان پذیر نیست و برای دیگران نیز ممکن است مزاحمت ایجاد کند. بنابراین در چنین مواقعی بهتر است از راهکارهایی استفاده کنیم که با کمک آن، بدون نیاز به استفاده از تری پاد، بتوانیم دوربین خود را ثابت و بدون حرکت نگه داریم.

دوربین شما چه زمانی باید ثابت نگه داشته شود؟

ما می دانیم که دوربین در بعضی از سرعت های شاتر لازم است تا ثابت نگه داشته شود. همچنین می دانیم که در سرعت های کم شاتر، حتی باید از یک تری پاد، دکمه ریلیز از راه دور و یا یک راه دیگر استفاده شود. اما با یک فرمول ساده می توانیم مرز بین میزان نوردهی که با گرفتن دوربین در دست و به طور معمولی ایجاد می شود، با میزان نوردهی که توسط یک دوربین ثابت به وجود می آید را مشخص کنیم.

این فرمول با مقدار طول کانونی لنز دوربین مشخص می شود. مخرج سرعت شاتر (عددی که در مخرج  /1 نوشته می شود) باید مساوی یا بزرگتر از طول کانونی لنز دوربینتان باشد. برای مثال، اگر با لنز 50mm عکس می گیرید، باید با کمتر انتخاب کردن مقدار 50/1 از یک ثانیه، عکس هایتان مانند حالت معمولی، خوب بیافتد؛ درغیر اینصورت، برای انتخاب مقداری کمتر از این، لازم است تا دوربین را ثابت نگه دارید. بالعکس، اگر با لنز 500mm عکس می گیرید، نمی توانید کمتر از مقدار500/1 از یک ثانیه را انتخاب کنید.

تثبیت کننده دوربین

لنزهای بلند، سنگین تر و زخمت تر از لنزهای کوتاه هستند. ثابت نگه داشتن آنها سخت تر است. همچنین، با بزرگنمایی یک صحنه عکس، حرکت دوربین خود را نیز بیشتر می کنید. بنابراین، در طول های کانونی کوتاه تر که حرکت زیاد واضح نیست، در طول های کانونی بلندتر، حرکت بسیار نمایان می شود.

آیا کمترشدن مقدار سرعت شاتر از آن محدوده، به معنی استفاده از تری پاد است؟ نه لزوما. بنابراین لازم است تا با روش های دیگر ثابت نگه داشتن دوربین کاملا آشنا شویم تا در مواقعی که به تری پاد دسترسی نداریم بازهم بتوانیم عکس هایی عالی بگیریم.

 

  1. 1. تکیه دادن

می توانید از اجسامی که بزرگ و سفت هستند به عنوان یک تکیه گاه استفاده کنید. استفاده از هر چیزی مانند دیوار، تنه درخت، تیرهای برق، تخته سنگ یا هرچیز دیگری که با تکیه دادن به آن جابه جا نشوید و تکان نخورید، امکان پذیر است. این کار به شما کمک می کند تا بدون ایجاد لرزش واضح دوربین، سرعت شاتر را بتوانید کمی کمتر کنید. بنابراین سعی کنید خلاق و فرصت طلب باشید.

تثبیت کننده دوربین

 

2. قرار گرفتن در وضعیت مناسب عکسبرداری

نحوه ی دردست گرفتن دوربین و نحوه ی ایستادن شما روی میزان ثبات دوربین تاثیر زیادی می گذارد. پاهای خود را تقریبا به اندازه عرض شانه ها باز کنید و بایستید. آرنج های خود را به بدن نزدیک کنید تا لرزش دستها کمتر شود. یک دست را در زیر لنزها قرار دهید و با دست دیگر دوربین را محکم بگیرید. دوربین را نزدیک صورت خود نگه دارید؛ به نحوی که از داخل منظره یاب، و نه از داخل LCD، بتوانید نگاه کنید. نفس خود را حبس نکنید؛ بلکه راحت و عمیق دم و بازدم داشته باشید و سپس عکس خود را بگیرید.

تثبیت کننده دوربین

 

3. خم شدن، نشستن یا دراز کشیدن

بعضی از سوژه ها از زاویه پایین تر بهتر در عکس می افتند؛ بنابراین از این موقعیت بهره بگیرید و در زوایای خوابیده یا خم شده عکس بگیرید. در چنین حالت هایی می توانید با قرار دادن آرنج ها روی پاها به ثابت نگه داشتن دوربین خود کمک کنید. می توانید روی شکم خود نیز بخوابید و آرنج های خود را روی زمین تکیه دهید. به این شکل می توانید ثبات بسیار خوبی داشته باشید؛ با این مزیت که توانسته اید عکس هایی منحصربه فرد از یک زاویه غیرمعمول نیز بگیرید.

تثبیت کننده دوربین

 

4. استفاده از تری پاد طبیعی

اگر به محیط اطراف خود خوب نگاه بیاندازید می توانید یک تری پاد طبیعی در جایی پیدا کنید. خمیدگی و انحنای یک تنه درخت، یک نمونه ی بسیار عالی است. می توانید از بالای یک دیوار، دسته ای از کتاب های روی هم قرار گرفته، کاپوت ماشین یا هر چیز دیگری در محیط که سطحی صاف و محکم دارد، استفاده کنید. فقط باید مطمئن شوید جایی که دوربین خود را روی آن قرار می دهید سفت و امن باشد تا باعث افتادن دوربین نشود. اگر جایی که دوربین خود را روی آن قرار می دهید به اندازه کافی امن نیست، بهتر است بند دوربین را دور دست یا گردن خود بیاندازید تا از بروز یک اتفاق ناخوشایند جلوگیری شود.

 

5. استفاده از بند دوربین

بعضی وقت ها تنها پیچیدن بند دوربین دور مچ دست کافی است، تا برای گرفتن یک عکس واضح با سرعت کم شاتر، ثبات لازم ایجاد شود.

 

6. استفاده از سه پایه گوریلا انعطاف پذیر

این وسیله نیز یک تری پاد است؛ اما حمل آن به سختی حمل یک تری پاد معمولی نیست. اگر هرکجا که برای عکاسی می روید، عادت دارید که کیف دوربین خود را هم ببرید، و یا یک ساک یا کیف بزرگ که همیشه همراهتان باشد، خریدن یکی از این تری پادهای کوچک ارزش خواهد داشت. سه پایه گوریلا (گوریلا پاد) یک تری پاد انعطاف پذیراست که می توانید با اطمینان دور هر سطحی که می خواهید، شاخه  درخت، نرده، پشت صندلی و غیره، آن را بپیچید. این وسیله در جاهایی که لازم است از سرعت کم شاتر استفاده کنید و نمی توانید دوربین خود را به روش های دیگر محکم نگه دارید، به شما بسیار کمک می کند.

تثبیت کننده دوربین

7. ساخت منوپاد نخی

این کار بسیار ساده و ارزان است؛ و نسبت به گوریلا پاد بسیار قابل حمل تر است. منوپاد نخی عبارت است از یک رشته نخ یا طناب که به دوربین شما که به زمین متصل است، وصل می شود. برای اطمینان از اتصال نخ به زمین می توانید پای خود را روی آن بگذارید. فشار و کشش بین زمین و دوربین باعث تثبیت دوربین می شود. برای ساخت این نوع منوپاد کافی است یک سر یک قلاب را به سوراخی که در روی دوربین برای اتصال تری پاد تعبیه شده است، متصل کنید؛ و سپس سر دیگر طناب را به قلاب گره بزنید. طول طناب باید به اندازه ای بلند باشد تا بتوانید آن را تا ارتفاعی که می خواهید دوربین را نگه دارید برسد و سر دیگر آن را نیز بتوانید روی زمین نگه دارید. می توانید برای محکم نگه داشتن سر طناب روی زمین، یک واشر بزرگ به انتهای طناب اضافه کنید و سپس پای خود را روی آن بگذارید.

برای گرفتن بهترین نتیجه در استفاده از منوپاد نخی، می توانید مانند اولین نکته ای که در بالا گفته شد، به یک سطح محکم و استوار نیز تکیه دهید. وارد شدن فشار و کشش بیش از حد نیز نتیجه معکوس دربردارد. بنابراین، استفاده از منوپاد نخی به تمرین نیاز دارد و قبل از اینکه متوجه شوید چه مقدار کشش برای این تکنیک مناسب است، ممکن است لازم باشد چندین جلسه این کار را تکرار کنید. مقدار کشش طناب باید به اندازه ای باشد که دوربین را ثابت نگه دارد و درضمن، مانع نگه داشتن طبیعی دوربین نیز نشود.

تثبیت کننده دوربین

 

  1. 8. فراموش نکردن تنظیمات دوربین

هنگام انجام تنظیمات دوربین خود، تنظیم ISO را فراموش نکنید. دوربین های جدید DSLR، قابلیت های ISO بالا ، خوب و بدون نویز دارند و بهتر است که از آن بهره گیرید. دوربین خود را امتحان کنید تا میزان نویزی که با ISO های مختلف ایجاد می شود را متوجه شوید؛ و سپس میزان ISO را تا جایی بالا ببرید که در شرایط نور کم بتوانید به راحتی عکس بگیرید. تنظیم ضریب اف (f-stop) را نیز فراموش نکنید. دیافراگم بزرگتر (ضریب اف کوچکتر) باعث می شود تا در نور کم با سرعت بیشتر شاتر بتوانید عکس بگیرید.

 

نتیجه گیری

تری پادها وسایل فوق العاده ای هستند و همیشه دوست دارید که در نور کم برای گرفتن عکس، یکی از آنها را داشته باشید. اما، استفاده از آنها همیشه کاربردی و امکان پذیر نیست و باید جایگزین هایی برای آن نیز درنظر بگیرید.

 

 

 

 

 

منبع: digital-photo-secrets

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *