به اشتراک بگذارید

هنگام گرفتن عکس، دوربین درحال ضبط اطلاعات است، که درنهایت منجر به ایجاد یک تصویر دیجیتال می شود. فرمت های مختلف زیادی برای فایل های تصویری وجود دارد که می توانند با استفاده از نرم افزارهای ویرایش عکس مورد ویرایش و بازیابی قرار گیرند. رایج ترین فرمت ها عبارتند از:

  • JPEG ( گروه مشترک متخصصین عکاسی)
  • TIFF ( فرمت فایل تصویری نشاندار)
  • RAW
  • DNG ( نگاتیو دیجیتال)
  • PNG ( گرافیک قابل حمل در شبکه)
  • GIF ( فرمت تبادل گرافیکی)
  • BMP (بیت مپ)
  • PSD ( سند فتوشاپ)

انتخاب فرمت مناسب بسیار مهم است، و می تواند باتوجه به سطح کیفیت و همچنین سطح پردازشی که شما قصد انجام آن را دارید، از اهمیت زیادی برخوردار باشد. در اینجا مزایا و معایب استفاده از هریک از فرمت های مختلف فایل تصویری ذکر شده است.

JEPG

این فرمت شناخته شده ترین فرمت فایل های تصویری و به عنوان خروجی دیجیتالی اکثر دوربین های دیجیتال شناخته می شود. آنچه که باید مدنظر داشته باشید این است که فایل های JEPG به سرعت در دوربین فشرده می شوند، و بنابراین موجب از دست رفتن کیفیت و جزئیات تصویر می شوند. آنها اساسا به گونه ای تنظیم شده اند تا بر روی کارت حافظه تعداد زیادی تصویر ذخیره شود. بعضی دوربین ها، گزینه هایی برای سطوح مختلف کیفیت JPEG دارند (برای مثال، کیفیت پایین، متوسط و بالا). این اساسا بدان معنی است که هرچه به کیفیت بهتری نیاز داشته باشید، عکس های اصلی، کمتر توسط دوربین فشرده می شوند.

فایل های با فرمت JPEG در موارد زیر می توانند به کار روند:

  • استفاده برای کاربردهای شخصی؛ شبکه های اجتماعی، آلبوم ها و چاپ در سایز کوچک؛ زیرا برای چاپ های بزرگ درنظر گرفته نشده اند.
  • هنگامی که قصد داشته باشید عکس ها را در فرآیند پس از تولید ویرایش کنید (برای مثال، استفاده از فتوشاپ).
  • برای به اشتراک گذاشتن تصاویر از طریق ایمیل ( بدون قصد داشتن چاپ عکس در سایز بزرگ).

مزایا

  • کوچک بودن اندازه فایل به معنی امکان ذخیره سازی فایل های بیشتر روی کارت حافظه
  • سریع بودن زمان انتقال فایل به دلیل کوچک بودن اندازه فایل

معایب

  • ازبین رفتن کیفیت به دلیل فشرده شدن تصویر
  • کمتر شدن امکان دست کاری در تصویر به کمک نرم افزارهای ویرایش عکس

 

TIFF

این فرمت رایج ترین فرمت فایل های استاندارد است که عموما مورد استفاده چاپگرها و ناشرین قرار می گیرد. حتی اگر فرمت فایل نهایی JPEG مورد نیاز باشد، فایل اولیه گرفته شده TIFF خواهد بود. این فرمت های فایل، معمولا غیرفشرده هستند، و درنهایت امکان ویرایش گسترده را برای فایل ها فراهم می کنند. با توجه به غیرفشرده بودن آنها، فایل های بزرگتری می باشند؛ بنابراین فضای بیشتری بر روی کارت حافظه و همچنین برای ذخیره شدن در کامپیوتر اشغال می کنند. برخی از دوربین ها، فرمت TIFF را به عنوان بالاترین سطح کیفیت تصویر در دوربین ارائه می کنند.

مزایا

  • امکان ویرایش گسترده عکس ها در نرم افزارهای ویرایش عکس
  • امکان چاپ عکس در بالاترین کیفیت و بزرگ ترین اندازه

معایب

  • به دلیل بزرگ تر بودن اندازه فایل ها، نیاز به فضای بیشتری برای ذخیره فایل ها وجود دارد
  • به دلیل اندازه فایل ها، زمان انتقال و بارگذاری فایل ها طولانی تر است

 

RAW

فایل های RAW به طور کلی در دوربین های کامپکت پیشرفته و DSLR ها به طور کامل در دسترس هستند و به آسانی به کار برده می شوند. درصورتی که بخواهید بهترین فایل مطلوب را از دوربین خود دریافت کنید، آنها بهترین گزینه هستند؛ و عکاسان حرفه ای آن را ترجیح می دهند. مشکل استفاده نکردن از فایل های RAW این است که دوربین شما تنظیمات را انجام می دهد که به طور دائمی روی عکس های شما قرار می گیرند.

فایل های RAW با استفاده از فرآیندی فشرده شده اند که در آن تمام اطلاعاتی که در ابتدا گرفته شده اند، ذخیره می شوند. این بدین معنی است که تنظیماتی مانند توازن، میزان نوردهی، کانتراست، اشباع و وضوح تصویر می توانند پس از گرفته شدن عکس در نرم افزارهای ویرایش عکس تغییر کنند. عکاسی در فرمت RAW به کارت های حافظه زیادی نیاز دارد و زمان زیادی باید صرف پردازش و ویرایش عکس شود. دانش ابتدایی درمورد نرم افزارهای ویرایش عکس مانند Adobe Lightroom و Photoshop نیز مورد نیاز است؛ زیرا فایل ها باید ویرایش شوند و قبل از استفاده تبدیل شوند (برای به اشتراک گذاشتن در اینترنت، چاپ کردن، ارسال برای دوستان و غیره).

مزایا

  • بهترین کیفیت فایل تصویر ضبط شده است
  • گزینه های گسترده ای در پردازش و دست کاری تصویر وجود دارد

معایب

  • برای تبدیل و ویرایش عکس ها باید وقت صرف شود (فایل های RAW باید ویرایش شوند)
  • اندازه بزرگ تر فایل ها به معنی بیشتر بودن فضای ذخیره فایل ها و طولانی تر بودن فرآیند پردازش عکس است

 

PNG (نگاتیو دیجیتال)

امروزه تقریبا هر دوربینی برای ضبط فایل های خام از یک فرمت اختصاصی استفاده می کند. حتی دوربین هایی با تولیدکننده مشابه اغلب از فرمت های مختلف استفاده می کنند؛ به این معنا که نرم افزارهای ویرایش عکس باید بتوانند این فایل های مختلف از دوربین های متفاوت را بخوانند. درنتیجه، چالشی که تولیدکنندگان نرم افزارهای ویرایش عکس با آن مواجه هستند، نحوه ی مدیریت و بروزرسانی مداوم این نرم افزارها است تا تمام فرمت های مختلف بتوانند توسط آنها خوانده شوند.

فرمت DNG به منظور ایجاد یک فرمت خام استاندارد در بین تمام تولیدکنندگان و دوربین ها، توسط شرکت Adobe ایجاد شد؛ که به عنوان فایل فرمت خام اصلی یا جایگزینی برای فرمت خام اولیه تولیدکننده محسوب می شود. یکی از مشکلات در نگه داشتن تصاویر به صورت فرمت خام اصلی این است که در سال های آینده ممکن است به آن دسترسی نداشته باشید؛ زیرا آنها مخصوص همان دوربین و تولیدکننده هستند. اما استفاده از Adobe DNG Convertor این امکان را به شما می دهد تا فایل های خام را به صورت فایل های DNG برای امنیت بیشتر در آینده بتوانید ذخیره کنید. این کار یک مرحله به مراحل پردازش بعدی عکس اضافه می کند، که به معنی نیاز به صرف وقت بیشتر است. با این حال، استفاده از نرم افزار ویرایشی مانند Lightroom می تواند در تبدیل دسته های زیادی از فایل ها کمک کند؛ تا به تبدیل آنها به صورت دستی نیازی نباشد.

مزایا

  • امکان استفاده از نرم افزارهای ویرایش عکس مانند Lightroom و Photoshop
  • امکان امنیت بیشتر در دراز مدت و بازشدن و دسترسی به فایل ها در آینده

معایب

  • برای تبدیل فایل های خام به DNG زمان بیشتری نیاز است (درصورتی که دوربین شما گزینه ای برای آماده کردن فایل ها در این فرمت نداشته باشد)

 

PNG

این فرمت در دهه ۹۰ به عنوان بهسازی فرمت فایل های GIF طراحی شد. فایل های PNG برای استفاده در اینترنت عالی هستند. قدرت فایل های PNG این است که به صورت فرمت بی اتلاف (lossless) فشرده شده اند و تمام جزئیات دیجیتالی را نگه می دارند. اما برخلاف تمام فرمت های دیگر، کیفیت به معنی اندازه بزرگ فایل نمی باشد، که در اینترنت به دلیل نیاز به بارگذاری سریع صفحات، مورد استفاده قرار نمی گیرند. مزیت دیگر فایل های PNG این است که امکان ترنسپرنسی کامل یا جزئی (افکت هایی مانند drop shadows) را فراهم می کند که برای پوشش ها و لوگوها مناسب است.

مزایا

  • فشرده سازی بدون اتلاف به معنی کیفیت خوب تصویر است
  • امکان ترنسپرنسی که برای پوشش ها یا لوگوها مناسب است

معایب

  • کیفیت آنها در هر اندازه ای برای چاپ مناسب نیست

 

GIF

مانند فرمت PNG، فایل های GIF برای استفاده در اینترنت مناسب هستند. فشرده سازی بدون اتلاف به معنی از بین نرفتن کیفیت عکس می باشد، و مانند PNGها امکان ترنسپرنسی و انیمیشن را فراهم می کنند (اما ترنسپرنسی جزئی را پشتیبانی نمی کنند). بااین حال، محدودیت فایل های GIF این است که می توانند حداکثر ۲۵۶ رنگ را دربرگیرند و بدین ترتیب گزینه مناسبی برای عکس ها نمی باشد؛ اما برای عکس هایی با پالت محدود رنگ مناسب هستند.

مزایا

  • اندازه کوچک فایل ها، این فرمت را برای استفاده در اینترنت مناسب کرده است
  • فایل ها می توانند دربرگیرنده انیمیشن باشند

معایب

  • رنگ های محدود به این معنی است که برای عکس ها بهترین گزینه محسوب نمی شوند
  • از ترنسپرنسی جزئی مانند drop shadows پشتیبانی نمی کند

 

BMP

فرمت بدون اتلاف (lossless) دیگر، BMP است که توسط مایکروسافت ساخته شد. در ابتدا برای استفاده در ویندوز به کار می رفت اما هم اکنون توسط برنامه های سیستم های Mac نیز قابل شناسایی است. BMPها فایل هایی در اندازه بزرگ هستند؛ زیرا اطلاعات رنگ در هر پیکسل عکس بدون هرگونه فشرده سازی ذخیره می شوند. درنتیجه، یک فایل دیجیتالی با کیفیت بالا فراهم می شود که برای چاپ عالی است؛ اما برای استفاده در اینترنت مناسب نمی باشد.

مزایا

  • در چاپ می توانند استفاده شوند زیرا تصاویر در فرمت با کیفیت بالا ذخیره می شوند

معایب

  • فایل هایی با اندازه بزرگ به این معنی است که فضای زیادی برای ذخیره سازی مورد نیاز است

 

PDS

این نوع فایل، فایلی است که Adobe Photoshop از آن به عنوان پیش فرض برای ذخیره اطلاعات استفاده می کند. مزیت اصلی فایل های PSD این است که می توان به جای خود عکس ها، روی لایه ها تغییرات را انجام داد. این کار، هرگونه دست کاری گسترده عکس اصلی، مانند رتوش کردن را ضروری می کند؛ انعطاف پذیری بیشتری وجود دارد و امکان تنظیم دقیق یک عکس فراهم است؛ به دلیل امکان اضافه، حذف یا ویرایش کردن لایه ها در هر زمان بدون هرگونه ایجاد افکت روی عکس اصلی یا لایه های دیگر (تا زمانی که تمام ویرایش روی لایه ها انجام شود)وجود دارد. اما به خاطر بسپارید که زمانی یک فایل PSD لایه دار، مسطح بشود ( این فرایند باعث ادغام شدن همه لایه ها می شود)، نمی توان آن را به حالت اول برگرداند؛ بنابراین مطمئن شوید که فایل خود را قبل از مسطح شدن (flattening) به صورت فایل PSD ذخیره کنید.

مزایا

  • امکان دست کاری گسترده عکس روی لایه های جداگانه
  • با آماده شدن عکس، می توان آن را با هر فرمت دیگری دوباره ذخیره کرد

معایب

  • فایل های لایه ای به دلیل ذخیره شدن تمام اطلاعات اضافی، اندازه های بزرگی دارند

 

نتیجه گیری

اینها جزء رایج ترین نوع فایل های مورد استفاده هستند. عکاسان حرفه ای معمولا عکس هایی در فرمت خام (raw) می گیرند (حتی اگر فایل نهایی مورد نیاز، JPEG باشد)، سپس آنها را به DNG تبدیل و در نرم افزارهایی مانند فتوشاپ و Lightroom ویرایش می کنند. اما همانگونه که دیدید، انتخاب فرمت فایل مناسب برای گرفتن عکس های اصلی و ذخیره سازی آنها ضروری است.

 

منبع: digital-photography-school

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • W1652 پوستر دیواری
  • W1622 پوستر دیواری
  • W1860 پوستر دیواری
  • W5733 پوستر دیواری
  • W3230 پوستر دیواری
  • PF5194 تابلو نقش
  • PF7918 تابلو نقش
  • PF8567 تابلو نقش

ما را در اینستاگرام دنبال کنید